The so-called Crisis in Greece
Related Terms :
Short comment for Elefterotypia (Athens, Greece daily paper)
Published on February 7, 2010
«Στους εργαζόμενους το φταίξιμο και πάλι»
Το 2010 είναι ο τρίτος χρόνος κρίσης στον παγκόσμιο καπιταλισμό.
Είναι μια συστημική κρίση με ακραία συμπτώματα. Η καπιταλιστική ηγεμονία δεν μπορεί να παραδεχθεί ή να διαχειριστεί την αρρώστια του ιδίου του συστήματός του. Αντ' αυτού παρακολουθεί την μετάβαση από το ένα σύμπτωμα στο άλλο ώστε να πιέσει τα εθνικά όργανα να μεταβιβάσουν το κόστος της κρίσης στους εργαζομένους. Η καπιταλιστική συστημική κρίση δεν είναι μυστήριο. Για 30 χρόνια οι μισθοί είχαν περιοριστεί σε σχέση με την αύξηση της παραγωγικότητας. Το υπέρογκο πλεόνασμα και τα κέρδη έφεραν μια νέα καπιταλιστική κερδοσκοπία και συνεπώς αυξημένο ρίσκο. Οι εργαζόμενοι στην Ε.Ε. και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ αντέδρασαν με αύξηση του δανεισμού. Μέχρι το 2007 η κρίση προήλθε από την υπερδανειοδότηση της εργατικής τάξης, την αύξηση της παραγωγικότητας που διαχειρίζονταν οι εργοδότες, πλούσιους επενδυτές που ανοίχτηκαν σε μεγάλα επενδυτικά ρίσκα και μια παγκόσμια οικονομία με σοβαρές εμπορικές και κεφαλαιακές ανισορροπίες, ανάμεσα στα έθνη.
Αντί να προχωρήσουμε πέρα από το καπιταλιστικό σύστημα που αναπαράγει συνεχώς τέτοιες κρίσεις, οι υπηρέτες του status quo προτιμούν να ρίχνουν το φταίξιμο και να στριμώξουν τους εργαζόμενους. Αυτή τη φορά είναι οι Ελληνες.
English version:
2010 marks year #3 of this crisis in global capitalism. This is a systemic crisis with extreme symptoms in different places at different times: now Icelandic banks, then US homeowners being foreclosed, now Mexico losing emigrants’ remittances, then Greece’s government bonds, and so on. Capitalist hegemony cannot admit or deal with the disease of capitalism as a system. Instead, the focus shifts from symptom to symptom to press local institutions to shift the costs of crisis onto workers.
Capitalism’s systemic crisis is no mystery. For 30 years, wages were restrained (by incorporating vast new supplies of labor power) relative to enhanced productivity (via computerization and telecommunications). Exploding surplus and profits produced another capitalist speculation frenzy built on excessive risk. Workers in Europe and especially the US reacted to stagnant real wages by borrowing too much. By 2007, the crisis emerged from: a financially overextended working class, employers with excess productive capacity, wealthy individuals with too many risky investments, and an international economy with severe trade and capital flow imbalances among nations.
Instead of moving beyond a capitalist system that endlessly reproduces such crises, servants of the status quo prefer to blame and squeeze some local workers: this time Greeks.
Permission to reprint Professor Wolff's writing and videos is granted on an individual basis. Please contact profwolff@rdwolff.com to request permission. We reserve the right to refuse or rescind permission at any time.
PRINT
EMAIL
PDF
